Nowy numer 42/2018 Archiwum

Katecheta z czarnym pasem

Diecezjanie z bliska. Pisze doktorat z teologii, uczy religii, trenuje sztuki walki, a na wakacje jedzie na misje do Kamerunu. – To typ człowieka, który przyciąga do siebie młodzież – mówi Sebastian Osuchowski, jeden z jego uczniów.

Człowiek, na którym chciałbym się wzorować, to św. Ignacy z Loyoli. To był bardzo konkretny facet. Żołnierz, który przekuł w prosty sposób wojskowe zasady na życie duchowe. Bliski jest mi też św. Augustyn, którego „Wyznania” czytałem, mając 16 lat, choć nie była to łatwa lektura. Pamiętam, był weekend majowy, siedziałem u rodziny na Pomorzu, czytałem i na zmianę rąbałem drzewo. Do dziś mam w głowie zdanie: „A Ty byłeś bardziej wewnątrz mnie niż to, co we mnie najbardziej osobiste, a zarazem wyżej nade mną, niż mogłem myślą sięgnąć kiedykolwiek” – cytuje zielonogórski katecheta Michał Piętosa.

Szansa dla Jezusa

– „Z Suszca koło Pszczyny na Śląsku” – tak przedstawiłem się w programie „Szansa na sukces”, gdy Wojciech Mann zapytał mnie, skąd przyjechałem. Wszyscy się zaczęli śmiać. A potem prowadzący kazał powtórzyć to zdanie publiczności – wspomina z uśmiechem Michał.

– Programu nie wygrałem, ale miałem możliwość mówienia o misjach i adopcji na odległość. To był mój sukces – dodaje. Na drogi Boże Michał wszedł w gimnazjum. Zaczęło się od Ruchu Światło–Życie. – Poszliśmy z kolegami na oazę, bo były fajne dziewczyny. Chcieliśmy trochę poprzeszkadzać. Przyszedłem i zostałem, zresztą do dziś należę do Ruchu – wspomina Michał i kontynuuje: – Pamiętam, na jednej oazie w wakacje zamykałem kościół po modlitwie wieczornej. W prezbiterium po raz pierwszy doświadczyłem obecności i miłości Boga. Wtedy jeszcze nie byłem pewny, ale gdzieś pojawiło się to przeczucie, że Bóg ma mi do zaoferowania coś szczególnego – dodaje. Później były studia teologiczne na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach i praca katechety w Gubinie. Od ubiegłego roku uczy religii w Zespole Szkół i Placówek Kształcenia Zawodowego w Zielonej Górze. – Gdy rozpoczynałem, to jeden ksiądz powiedział mi, że to misja specjalna. Jednak byłem zaskoczony, bo zupełnie inaczej sobie to wszystko wyobrażałem. Nie mogę powiedzieć, że jest cudownie i pięknie, bo takich miejsc – myślę – nie ma, ale na pewno jest tu duża kultura pracy. Nie spotykam się z młodzieżą z „dobrych domów”, bez problemów i przejść, raczej z młodymi gniewnymi, ale nie zamieniłbym ich na nikogo – zapewnia Michał Piętosa i kontynuuje: – Już na pierwszej lekcji mówię im, że mają prawo, a nawet obowiązek mieć swoje zdanie. Masz coś do powiedzenia, to powiedz, ale też wysłuchaj, co ja mam do powiedzenia. Lekcja religii ma być przyjemna, ale oczywiście są konkretne wymagania: trzeba nosić zeszyt, są kartkówki i sprawdziany, bo oceny nie biorą się z kosmosu. Katecheta wciąż poszerza swoją wiedzę i pisze doktorat z teologii pastoralnej: „Praktyczne zastosowanie nowej ewangelizacji na gruncie Kościoła w Polsce”. – Tak naprawdę opisuję to, czym się zajmuję. Katecheza jest wykładnią wiary tym, którzy mają doświadczenie Pana Boga. Moi uczniowie najczęściej nie mają tego doświadczenia. Często mają za to zafałszowany obraz Pana Boga i Kościoła – wyjaśnia i kontynuuje: – Ewangelizacja na katechezie jest dziś niezbędna. Oczywiście nie można na tym poprzestać. Na pewno Pana Jezusa nie trzeba reklamować, ale trzeba mówić i przede wszystkim pokazywać Go swoim życiem na lekcjach i poza nimi. To przynosi najlepsze efekty.

« 1 2 »
oceń artykuł

Zobacz także

Zapisane na później

Pobieranie listy