Te słowa są osią Wielkiego Postu. Bardzo mocno w codziennym życiu wzięli sobie je do serca Iza i Adam, którzy szukają swojej drogi do Boga w duszpasterstwie związków niesakramentalnych (s. IV–V). Słowa te przyświecają również członkom Bractwa Więziennego (s. VIII). Jednak „prostowania życia” nie da się zrobić samemu, potrzebny jest kontakt z Jezusem – modlitwa (s. VI). Wielu już od Środy Popielcowej podjęło ten trud. A Ty? Prostujesz?