Jak to zatem zrobić, by być jedno? Okazuje się, że to wcale nie jest takie trudne, bo często wystarczy prosty gest – podanie ręki, dobre słowo (s. II). W naszym dążeniu do jedności ważne jest też przełamywanie barier, dialog i modlitwa oraz mocny fundament – Ewangelia, która potrafi zjednoczyć przedstawicieli różnych wyznań (s. III). W numerze piszemy jeszcze m.in. o Kursie Oazowym dla Animatorów Liturgii (s. III), pracy sióstr szarytek (ss. IV–V) i o przygotowaniach młodych Kubańczyków do Światowych Dni Młodzieży (s. VII).