Nowy numer 33/2019 Archiwum

Liturgia Jerozolimska w Żaganiu

Sensem liturgii są czytelne znaki. Poczucie smaku słodkiej macy i gorzkich ziół, uroku pocałunku czy zapachu olejku nardowego – aby jeszcze lepiej zrozumieć tajemnicę Chrystusa.

Usytuowany poza murami miejskimi Żagania kościół na Górce, oddalony 1000 kroków od augustiańskiego klasztoru, odwzorowujący z detalami palestyńskie realia z kopią XVI-wiecznego, jerozolimskiego Bożego Grobu, inspiruje do przeżycia liturgii nawiązującej do bliskowschodnich tradycji. Misteria pasyjne i paschalne celebrowano w tym miejscu od setek lat. Zachowały się wyraźne ślady, m.in. figura Chrystusa na marach z XVII stulecia, noszona w procesji z miasta. Historia i wiara mobilizują do odkrywania sensu znaków. Po co one są? Czy tylko do podziwiania ze względów artystycznych czy może aby jeszcze dojrzalej zrozumieć wydarzenia związane z życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa? – W pobliżu Grobu Pańskiego mieliśmy poczucie, że nie do końca uczestniczymy w tajemnicach Wielkiego Tygodnia, które są zapisane w Ewangelii i dokumentach Kościoła. Muszę przyznać, że bogactwo tradycji bliskowschodnich Kościołów katolickich pozwoliło mi osobiście odkryć na nowo sens Wielkiego Tygodnia i poszczególne dni tego wyjątkowego czasu wpisanego w liturgię. W bogactwie Kościoła powszechnego odkrywamy treści, które obok Bożego Grobu, kaplicy namaszczenia i kaplicy Kalwarii nabierają nowego, głębszego znaczenia. Konkretnie nazywamy poszczególne tajemnice kolejnych dni Wielkiego Tygodnia, począwszy od Niedzieli Palmowej – mówił ks. Jarosław Stoś, proboszcz parafii pw. Nawiedzenia NMP.

Każdy dzień ma swoją symbolikę

Niedziela Palmowa jest spoiwem pomiędzy kończącym się Wielkim Postem a Wielkim Tygodniem. Niedziela Palmowa daje szansę przeżycia tajemnicy Jerozolimy i Jezusa zbliżającego się do niej. Jezus pragnie wejść do Jerozolimy. Liturgia Niedzieli Palmowej na „Górce” opisuje te wydarzenia bardzo sugestywnie. Wierni gromadzą się przed kościołem, odczytywana jest Ewangelia o uroczystym wjeździe Jezusa do Jerozolimy i wzorem Kościołów bliskowschodnich celebrans puka do zamkniętych drzwi świątyni, symbolizującej święte miasto. A bramy Jerozolimy są zamknięte dla Zbawiciela. Wyrusza procesja z poświęconymi palmami wokół kościoła, jakby okrążając mury, aby ponownie zapukać do drzwi, które tym razem otwierają się na oścież. Jerozolima jest gotowa na przyjęcie Mesjasza, na Jego ostatnie dni. 40 dni Wielkiego Postu doprowadzają Jezusa i apostołów do Jerozolimy.

Tajemnica przyjaźni

Liturgia Wielkiego Poniedziałku przypomina, że Jezus po raz ostatni jest w gronie przyjaciół – osób, które kochają Go bezwarunkowo i są pełne oddania. Znakiem miłości i przyjaźni jest namaszczenie olejkiem nardowym. Namaszczenie symbolizuje gotowość oddania Chrystusowi przez wiarę wszystkiego, co najcenniejsze. Jezus jest w przededniu śmierci, więc nie może już niczego dać, On wszystko traci. Podobnie ofiarujący przyjaźń „tracą”. – Tego dnia chcemy przeżywać tajemnicę przyjaźni z Chrystusem, miłości i zaufania wobec najtrudniejszych dni Jego ziemskiego życia. Po Mszy św. zapraszamy wszystkich do namaszczenia olejkiem nardowym – jest to liturgiczny gest zaczerpnięty z tradycji franciszkańskiej, pielęgnowanej w Betanii pod Jerozolimą – tłumaczył ks. Jarosław Stoś.

« 1 2 3 4 5 »
oceń artykuł Pobieranie..

Zobacz także

Polecamy

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zamieszczone przez internautów komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji

Reklama

Zapisane na później

Pobieranie listy

Sponsorowane

Https://Www.AUTOdoc.PL