To było wunderkind, cudowne dziecko. W rodzinnym Magdeburgu muzyki uczył go tylko ojciec, notabene pastor i organista, oraz krótko dwaj nauczyciele śpiewu i gry na klawesynie. Ale 12-letni Georg już skomponował „Zygmunta”, swą pierwszą… operę i z czasem grał dosłownie na wszystkim. Pisał po latach w jednej z trzech (!) autobiografii: „Bóg i natura dali mi prawdziwy pociąg do muzyki (…), którą cenię jako główne szczęście mojego życia”.